Ontdekken

Een adembenemende fotoreportage bij een verhaal van een jonge vrouw uit Namibië inspireert me als vanzelf, omdat het me ten diepste confronteert met wat ik in Nederland zo mis: STILTE.

Dat wat we hier stilte plegen te noemen is van een totaal ander kaliber dan de ware stilte die je compleet overweldigt in een land als Namibië, zo groot als West-Europa met maar 1,8 miljoen inwoners.
“Daar kunnen we ons hier niets bij voorstellen”, volgens deze vrouw die tijdelijk in Nederland studeert, “als we het niet zelf aan den lijve hebben ervaren”. Ik geloof haar onmiddellijk.

Toch lijken haar ervaringen met stilte en leegte, waarin ze dan juist ten volle beseft dat alles en iedereen in het universum met elkaar verbonden is en zin heeft, op mijn eigen ervaringen met stilte.
Daarmee bedoel ik niet alleen de afwezigheid van lawaai , maar vooral het kunnen stil zijn met alleen mezelf. Ophouden met het telkens weer willen toegeven aan allerlei prikkels die ik wil volgen is pas het prille begin van een intensievere behoefte om te willen ontdekken wat er zich daarna allemaal aan me openbaart. “Wachten en waken en het uithouden met jezelf” is een zen uitspraak die me daarbij helpt.

Het is letterlijk ook eerst een ontdekken van alles wat verstopt heeft gezeten en verborgen is geweest. Pas als er genoeg ruimte is gemaakt kan er in alle openheid “gebaard” worden. In de stilte ontstaat het werkelijke contact met mijn ziel en zaligheid, die laten zien wat belangrijk is voor mij en mijn levensbedoeling. Omdat er zo geen vervormingen door allerlei hersenspinsels aan vastzitten geeft het een diep basisvertrouwen aan mijn gehele bestaan. Als ik iedere dag vanuit die stilte leef is alles wat ik doe het goede. En niet alleen voor mezelf maar juist ook voor mijn omgeving, omdat het vanuit pure liefde ontstaat.

Hoe treurig is het dan ook te moeten constateren dat in Nederland steeds meer stilte opgeofferd wordt ten behoeve van de almaar groeiende vermaakcultuur, die zo totaal haaks staat op het werkelijke ontdekken. Een louter op commercie beluste verleidingsreis waarbij de uiteindelijke ontdekking slechts een teleurstellende leegte is, zal nooit enige bevrediging schenken. In plaats van het beloofde vrijheids- en geluksgevoel levert het alleen nog maar meer afhankelijkheid op. Juist die afhankelijkheid maakt de mens steeds ongelukkiger, want blij gemaakt met louter gebakken lucht. Men speelt mee in een “never ending” sprookje van luchtkastelen en zeepbellen.

Het uiteenspatten van deze “droomwereld” in een nachtmerrie, begint bij het werkelijk wakker worden, want het zijn de slapende mensen die de herrie in stand houden en ervoor zorgen dat de broodnodige stilte niet meer gehoord kan worden. In een overweldigend mooie natuurlijke omgeving, rijk aan stilte, is het niet moeilijk tot inzicht te komen.
Dus wees stil en ontdek!
Uw reeds wakkere medemens is u intens dankbaar.