Als het lawaai verstomd… deel 1
Luister
eens naar een kleine opsomming van ons omgevingslawaai: Geluidsoverlast door het
verkeer is een zwaar onderschat probleem: de niet aflatende stroom van
auto’s, (zware) motoren en knetterende brommers, al dan niet opgevoerd
en van knalpijpen voorzien, laten diepe sporen na op het welzijn van de
gedwongen toehoorders. Knalapparaten op het land om vogels te verjagen;
vergeten wordt blijkbaar dat de hele woonomgeving, tot in een straal van
weet ik hoeveel kilometers, hier last van ondervindt. Ook opslagloodsen
met gierende droogmachines of klimaatbeheersers kunnen diepgaand doordringen
en de rust danig verstoren met alle gezondheidsproblemen van dien. Op
het platteland draagt geluid nu eenmaal ver.
Bladblazer, motorische
zaag- en maaimachine, schuurmachine en hogedrukreiniger, zijn uitvindingen
waarbij het volume de discutabele werking overvloedig overstemd. Muziek,
of wat daar voor door moet gaan, is inmiddels verworden tot de normaalste
zaak van de wereld. Alle plafonds worden standaard uitgerust met luidsprekers.
Winkelen in stilte is vrijwel nergens meer mogelijk en daarom verzoeken
levert holle blikken dan wel agressie in al zijn vormen als reactie op.
De uitwerking die ongevraagd
opgedrongen “muziek” heeft op lichaam en geest staat voor velen
gelijk aan die van ongewenste intimiteiten: iemand noemde het al treffend:
“muziekte”. Ook, en misschien zelfs wel vooral in de thuissituatie
is (muziek)geluidsoverlast onacceptabel, want onontkoombaar en meestal
niet of nauwelijks bespreekbaar. Ook blaffende honden en krijsende kinderen
zijn voor velen dagelijks terugkerende bronnen van ziekmakers. Evenementen,
zowel binnen als buiten, klein of groot, het gesproken woord of de muziek
worden inmiddels standaard versterkt weergegeven met een vaak zeer inferieure
geluidskwaliteit, meestentijds in combinatie met veel te veel decibels.
De versterker heeft de
kunst om te luisteren volledig om zeep geholpen en daarmee grote schade
aangericht aan zowel het fysieke gehoororgaan als het daaraan verbonden
aspect van ons zielsleven. Dan de schier eindeloze reeks apparaten die
een volkomen zinloos signaal afgeven zoals daar zijn: piepen van hoog
tot laag van zacht tot hard, klingelen en tingelen, brommen, zoemen, tikken
en dreunen en alle varianten maar mogelijk. Bij velen op nummer 1: de
mobiele telefoon: niet alleen door de hoeveelheid maar vooral door de
vrijheid het persoonlijk in te stellen geluid. De digitale camera, het
horloge, was/droogmachine, magnetron, airconditioner, koelbox met ingebouwde
radio, zo leuk voor op het strand.. Zelfs de deuren in de trein laten
zich horen. Vul het allemaal zelf
maar in en aan. Daarbovenop laten we nog lekker wat vliegtuigen en straaljagers
op uw gehoor los. Ook al klinkt dit alles waarschijnlijk nooit allemáál
tegelijk, toch is dit echt geen erg ongewoon scenario voor heel veel mensen
op de wereld.
De inmiddels de pijngrensoverschrijdende sirenes van brandweer en ambulance;
omdat veel automobilisten zelf keihard muziek hebben aanstaan in de auto,
hebben de hulpdiensten het volume maar verhoogd. De veelvuldig snerpende
tonen bij het achteruitrijden van alle mogelijke vrachtwagens, die er
zijn gekomen omdat er regelmatig mensen zijn aangereden met al dan niet
dodelijke afloop: beide maatregelen komen tegemoet aan de mens die horende
doof en ziende blind is.
