Het Slakkenhuis
Ik weet niet hoe het u vergaat, maar ik heb jaren geleden oordoppen op maat laten maken uit pure wanhoop en noodzaak omdat al die ohropax of herriestoppers bij mij niet werken. Het was een rib uit mijn lijf en wat ik ervoor terugkrijg staat niet in verhouding en lijkt in niets waar ik op had gehoopt. Horen doe je duidelijk niet alleen maar met je oren.Het is of mijn oren die dingen ook niet accepteren, alsof ze weten lichaamsvreemd te zijn en direct reageren met afstotingsverschijnselen. Ze gaan al snel jeuken en dan pijn doen en laten me duidelijk voelen dat die twee uiterst gevoelige gehoororganen niet bedoeld zijn om dicht te stoppen. Ons eigenlijke gehoororgaan in het binnenoor is anatomisch gezien een wonder van techniek. In het slakkenhuis bevinden zich de hamer, het aambeeld en de stijgbeugel die ingenieus met elkaar samenwerken om geluidstrillingen door te geven aan het gehoorzintuig het “orgaan van Corti” dat de gehoorcellen bevat met haartjes aan de top, die zeer gevoelig meebewegen met het geluid dat ze vervoeren.
Als zij constant mishandeld worden gaan ze erbij liggen en dat is onomkeerbaar.
Jongeren blijkt het daarentegen helemaal niets te kunnen schelen dat ze door te harde muziek gehoorschade oplopen. Laatst las ik de ongelooflijke tekst “Oordoppen worden een statement” en nog ongelooflijker het feit dat de Nationale Hoorstichting studenten van de Design Academy in Eindhoven opdracht heeft gegeven een paar hippe producten te ontwikkelen om dit immense probleem positief onder de aandacht te brengen. Met een leuke “guerillacampagne” konden feestgangers kekke “party earplugs” met bijvoorbeeld vlinders of schroeven eraan indoen, roze ballonnen tegen zich aanhouden om nog meer lijfelijk mee te vibreren, een siliconen halsketting verbonden met een mp-3 speler waarvan de uiteinden op gevoelige acupunctuurpunten (!) op de borst liggen werd uitgetest en men kon onder een grote paraplu schuilen “om even aan de herrie te ontsnappen”. Doel van dit alles was dat dan het volume juist wat naar beneden kon om een rustiger atmosfeer te creëren.
Miljoenen mensen met mij
hebben geen anatomische kennis nodig om te weten dat we bijzonder zuinig
moeten zijn op onze oren. Omdat het tevens ons evenwichtsorgaan is, omdat
het ons in staat stelt te luisteren, niet alleen naar wat een ander te
zeggen heeft, maar veel meer nog naar wat iemand niet zegt. Omdat we beseffen
dat het kunnen waarnemen van de natuurlijke, normale geluiden ons in staat
stelt contact te maken met alle roerselen van onze ziel, zodat we ons
waarlijk kunnen afstemmen op alle klanken, in alle toonaarden die het
leven rijk is. Horen is daarmee net zo goed voelen.
Wij worden dagelijks willens en wetens blootgesteld aan allerlei vormen
van kwalijk en ziekmakend lawaai die dat noodzakelijke horen en voelen
onmogelijk maakt en voor ons is nog nooit iets geregeld.
Opkomen voor een gezond leven staat gelijk aan zeuren en wordt steevast
verwezen naar het stupide “verhuizen naar een hutje op de hei”.
Vreemd, ik ben nog nooit zo’n hutje tegengekomen want zoveel hei
hebben we helemaal niet. En als je denkt toch iets tamelijk rustigs gevonden
te hebben dan wordt er evengoed alles aan gedaan om je dat kleine beetje
stilte te ontnemen. Lawaai is de norm. Een schrikbarende toename van gehoorgestoorden
in ons midden zal het alleen maar nog moeilijker maken daar serieus gehoor
voor te vinden.
