Gemak dient de mens, is de uitdrukking. Dat is tot op zekere hoogte waar. De kneep zit hem in het woordje dienen. Hoewel veel uitvindingen op het gebied van apparatuur ons behulpzaam kunnen zijn is er een groot aantal producten die dat niet meer is. Zij voeden vooral de gemakzucht van de mens. Van een kwalijker kaliber van de laatst genoemde zijn de “hebbedingetjes”. De benaming zegt het al. Ze zijn er slechts voor “de heb”, waarbij de gemakzucht overgaat in hebzucht en hebzucht weer voeding geeft aan egoïsme.

Tegenover gemakzucht staat discipline, voor velen een vies woord en de makke van nu. Wat zal je je druk maken of je best doen en je inzetten voor een goede zaak? Alles is letterlijk al binnen handbereik en heel gemakkelijk te bemachtigen, want kennis van zaken is nauwelijks nog ergens voor nodig. Om niets te kunnen of te weten hoef je je niet bezwaard te voelen laat staan je te schamen. “Als ik het maar naar mijn zin heb en lang leve de lol” lijkt het motto. Zeer veel goedwillende en rechtschapen burgers, die zich als vanzelfsprekend hechten aan hun beschaafde waarden en de normen die nodig zijn voor een prettige samenleving, herkennen zich niet meer in een leefklimaat vol lawaai, viezigheid, verbaal geweld en algehele verloedering, waar niet of nauwelijks aan te ontkomen valt.

Het pijnlijke feit doet zich voor dat de verantwoordelijken voor de naleving van allerlei regelgeving zich net zo gemakzuchtig opstellen en zich slechts laten leiden door persoonlijke triomfen en geldelijk gewin. Hierdoor is een moeras ontstaan van afschuiven en wegwimpelen, nalaten en ontkennen, dat stinkt als een gigantische beerput. Omdat ons hele zogenaamd democratische systeem hierop gebaseerd is zal juist de brave burger de dupe zijn. Voor velen staat het water aan de lippen. Extra wrang is het dat deze mens over het algemeen niet het type is dat zich luid en duidelijk profileert, niet alleen omdat tegen zoveel lawaai niet op te schreeuwen valt, maar vooral omdat men een levenshouding hanteert die gestoeld is op voorkomendheid en integriteit. Basiswaarden die helaas haaks staan op de huidige ongeïnteresseerde lompheid.

Nog pijnlijker is het wanneer je ziet dat een gemakzuchtige houding meestal voortvloeit uit onwil. Het vreemde daarbij is dat het leven er niet gemakkelijker op wordt, laat staan dat je er gelukkiger van wordt. Integendeel zelfs. Toch is alle techniek die tot onze beschikking staat ervoor bedoeld om dat nu juist te bevorderen. Wat gaat er dan mis?
Het antwoord laat zich raden. Alles wat goed voor ons allen is behoort duurzaam te zijn. Het uitgangspunt daarbij is het welZIJN van de totale mens in samenhang met al wat er is op onze prachtige planeet Aarde.
En dat is nu precies waarvan alle korte termijndenkers menen dat er geen geld mee en/of aan te verdienen valt. Onze welVAART is een bedenkelijke benaming voor een verwoestende levensstandaard, die zich momenteel luider en duidelijker dan ooit laat horen en zien.

Een mooie spreuk van de dichter en soefiemeester Roemi luidt: “Dat waarnaar jij verlangt, ben je”. Ik heb slechts één diep verlangen en dat is in stilte te kunnen leven. Stilte staat dan voor rust, ruimte, schoonheid, harmonie, inspiratie, creativiteit, eenvoud, vriendelijkheid…

Ach, eigenlijk heel normaal leven.