Beroemd en Rijk

In die volgorde wordt dat door velen als hoogste ideaal beschouwd.
Hoewel ik van het laatste niet vies ben, moet ik er niet aan denken om beroemd te zijn. Als het zou gaan om de boodschap die je uitdraagt, wat dat dan ook moge zijn, is dat een aangename erkenning voor je inspanningen. Tegenwoordig gaat het echter meer om de persoon zelf, waarbij een gezonde vorm van bewondering al heel snel overgaat in ongezonde adoratie. Zijn het niet de fans dan is het wel de roddelpers en vooral deze laatste heeft lak aan elke vorm van privacy en kan gerust beticht worden van grove schending van de mensenrechten.
Het (on)geluk van de één is de slagroom op de taart voor de ander.
Zo houden ze elkaar lekker aan de gang. Slechts een enkele beroemdheid heeft het lef de grondig aangetaste privacy te bevechten, maar omdat men diezelfde publiciteit nodig zegt te hebben blijven ze toch hun ziel aan de duivel verkopen. Er is daardoor een idiote vicieuze cirkel ontstaan, die niemand écht lijkt te willen of denkt te kunnen doorbreken.

Dit bizarre fenomeen staat symbool voor een diepgewortelde maatschappelijke ziekte. Aan de ene kant is er een niet aflatende aandacht voor de meest triviale zaken, die door de media gelanceerd en gevoed worden als ware het uitermate belangrijk en van levensbelang en aan de andere kant worden basale problemen niet benoemd, weggewuifd, geridiculiseerd of opzettelijk doodgezwegen. Het leven moet tenslotte wel leuk blijven om geleefd te worden en we worden dagelijks getrakteerd op van alles wat ons daarbij zou moeten helpen. Iedereen is schijnbaar blij en gelukkig! En wie dat niet is moet vooral niet zeuren. Het beroemd en rijk willen zijn is de ultieme uitwas van het systematisch niet gehoord worden en onafhankelijk willen zijn. Toch zijn er nog nooit zoveel “werkwinkels”, cursussen, retraites en andere bezinningsmogelijkheden georganiseerd, waarbij stilte het lok-ingrediënt is om de alledaagse werkelijkheid weer aan te kunnen. Jammer genoeg is het letterlijke “op adem komen” voor de eenvoudig levende en onopgemerkte mens financieel niet haalbaar.

Het is niet alleen onbegrijpelijk, maar ook onverteerbaar dat eenieders grondrecht aan alle kanten opzettelijk en op dagelijkse basis geschonden wordt. Art. 8 van het Europese Verdrag van de Rechten van de Mens luidt:

Het recht op privé:
een plek waar niemand kan treden, geen autoriteit, geen vijand, geen minnaar, waar niemand je sfeer mag beïnvloeden.

Juist degenen die een werkelijk verschil kunnen maken, trekken zich terug achter grote hekken op privé landgoederen, smijten met geld en/of verbinden hun naam en faam aan goede doelen in veel te verre oorden. Het zou vicieuze cirkel doorbrekend zijn als juist die “beroemdheden” zich eens zouden inzetten voor al die andere privacy behoeftigen, die de middelen niet hebben om zich met rust en ruimte te omringen en met hun getergde zintuigen moeten aanzien hoe hun talenten en schitterende ideeën wegzakken in het lawaaimoeras dat Nederland heet. Koop een gigantisch stuk land voor al die mensen die snakken naar een normaal leven in stilte en harmonie, met genoeg stille ruimte om na te denken, de geest te trainen, boeken te lezen en/of te schrijven. Waar ze weer vrij kunnen ademhalen zonder angst om telkens opnieuw opgeschrikt te worden. Prachtig verscholen in de natuur, waar privacy gewaarborgd is. Als een enorm voorbeeldland, hoe te leven in stilte, vrede en vrijheid. Waar je eigenheid tot grote hoogte mag opbloeien in je geheel persoonlijke levenssfeer. Dat zou nog eens een voorbeeldig staaltje liefdadigheid zijn!