Commercieel

Letterlijk betekent dat: verdienen aan koopwaar. Omdat we in een monetair stelsel leven moeten we met geld omgaan. Ik heb iets wat een ander nodig heeft, dus ruil ik het gewenste voor een geldbedrag.

Leuk bedacht, maar het werkt niet. Maar waarom eigenlijk niet?
Omdat de mens gevangen zit in zijn eigen vicieuze cirkel van meer willen en nooit genoeg hebben. Wanneer een ruilsysteem gebaseerd is op angst zal wantrouwen de leidraad zijn en is oneerlijkheid het uitgangspunt om eigen bezit te behouden en prijzen te verhogen. Tegenwoordig wordt alles gemakzuchtig afgedaan met “marktwerking”, en “de economie” is een vage term geworden waar alles onder valt dat ons land groot heeft doen groeien. Alsof dat zaligmakend is en daar geen mensen aan te pas komen.

Het gros van de mensen is inmiddels zo volkomen gehersenspoeld door de commercie dat echt alles mogelijk is om op “de markt” en “aan de man” te brengen. De kudde, gewillig en gedwee, loopt toch wel overal achteraan en in mee. Recentelijk zijn er in onze super!markten zelfs enorme beeldbuis-schermen opgehangen om bovenop de reeds bestaande overdaad aan schreeuwerige reclames, nog meer reclame in geluid en beeld (sommige in driedimensionaal!) bij ons naar binnen te stampen. Natuurlijk moeten we daarbij wel in de juiste stemming gebracht worden met allerlei soorten van “muziek” die standaard uit de miljoenen luidsprekers druipt. Voor de commerciële bedrijfstak is dat het ideale recept om “gezellig winkelend” de karren vol en de portemonnee leeg te krijgen.

Allemaal ten gunste van de consument, zo wordt ons luid en duidelijk voorgehouden. Dat de kosten van al die luidruchtige en ziekmakende onzin doorberekend worden aan ons, is bij weinig mensen bekend.
Via al onze fijngevoelige zintuigen worden we op dagelijkse basis misbruikt, misleid en gechanteerd, middels geluid, beeld, en steeds meer, ook geur. Het is net de maffia!

Het hele dienst-wederdienst principe waar ons geldelijk systeem uit is ontstaan is ver te zoeken in vele takken van onze dolgedraaide samenleving. Dat het diep in de mens verankerd zit om goed te doen en hulpvaardig te zijn, heeft er gelukkig voor gezorgd dat er een liefdevoller nevenmarkt is ontstaan van vrijwilligerswerk. Haal je alle vrijwilligers weg dan valt de hele economie in duigen. Toch is het een fragiel systeem, want hoe duurder alles wordt gemaakt en gemakkelijker het is om snel veel geld te verdienen, hoe eerder mensen ook weer zullen afhaken zich voor niets, dan wel een habbekrats in te zetten voor de behoeftige medemens. Je moet wel heel erg stevig in je schoenen staan om niet voor allerlei verleidingen te zwichten want het kost nu eenmaal moeite en vergt vastberadenheid om als enkeling tegen de stroom in te zwemmen.

Zodra er echter zinvolle alternatieven geboden worden, zullen deze enkelingen zich, hopelijk ook massaal en gretig, aansluiten om een tegenwicht te vormen in de almaar toenemende massahysterie. Genoeg is genoeg. Het oerprincipe nieuw leven inblazen! Ik pleit er bij deze voor dat we serieus werk gaan maken van een gezamenlijke tegenstroom, die moet uitgroeien tot een samen-leven zoals dat in wezen bedoeld is: respectvol, hulpvaardig, vredelievend. Om de lucht te klaren, vanuit stilte… Veel stilte maakt namelijk een machtig geluid!