Nep

Afgaand op het televisieaanbod maakt duidelijk dat alle belangwekkende zaken te maken lijken te hebben met geweld, oorlog, armoede, honger, natuurrampen, en ongeloofwaardige politici enerzijds, dat wordt afgewisseld met een daaraan tegengestelde wereld, die lijkt te bestaan uit verveelde rijken uit het bedrijfsleven, de film- en vermaakfabrieken, de mode- en modellenwereld, muzikanten, en iedereen die daar omheen hangt. Het gemeenschappelijke in dit voorgeschotelde wereldbeeld ligt in het feit dat elk programma, of het nu door de publieke of de commerciële omroep wordt gebracht, of het dagelijks leed dan wel show betreft, van de eerste tot de laatste minuut bol staat van de muziek en ander niet ter zake doend lawaai.

Televisie was ooit bedoeld om een bredere kijk te kunnen krijgen op de wereld. Zeker met een beperkte actieradius is het fantastisch om die wereld daarbuiten in al zijn fascinerende en leerzame facetten binnen handbereik te hebben, maar het is met die combinatie treurig gesteld. Zelfs bij natuurprogramma’s wordt iedere seconde opgevuld met “muziek” over veelal oeverloos commentaar heen, want we mogen blijkbaar niet weten hoe de natuur in het echt klinkt. Iedere gevoelservaring van de werkelijkheid moet te allen tijde vermeden worden.

Wat en wie is er eigenlijk nog echt en geloofwaardig?
Programma’s moeten het hebben van kijkcijfers en de makers doen er alles aan zoveel mogelijk liefst kritiekloos publiek aan zich te binden.
Die meute herkent zichzelf graag in véél gekrijs en geklap, roddel en gekonkel. De sponsors hebben ook maling aan enige inhoudswaarde dus kunnen ze lekker respectloos hun geld verdienen door lukraak, want liefst middenin een scène, te onderbreken voor steeds idiotere blokjes met reclameboodschappen, die ook weer zomaar ergens ophouden om afgewisseld te worden met een andere onbegrijpelijke reclame. Nieuw is het plotseling boven- of onderin de hoek van het beeld verschijnen van een aankondiging met een grappig bedoeld bewegend beeldje plus tekst van dat bewuste programma. Alvast voor ergens in de volgende week, want stel je voor dat je dat anders mist!

Het alternatief van zelf gekozen DVD’s, afgespeeld op mijn laptop met het vernuftige en handzame volumeschuifje aan het snoer van de koptelefoon, is ook al geen optie gebleken: Zelfs, of juíst dan, is het onmogelijk de brij van gesproken woord, muziek en een arsenaal aan zoef- woesjgeluiden bovenop de “werkelijke” geluiden, zodanig van elkaar te onderscheiden, dat er op een aangename manier ontspannen gekeken kan worden.
De huidige beeldvoering maakt het veelal niet om aan te zien en het geheel is uiteraard nauwelijks verstaanbaar en een aanslag op de zintuigen: pijnlijk en uiterst irritant. Alleen als er ondertiteling bij is kan ik via de laptop met het volume op zachtjes (dus zonder koptelefoon), nog een beetje genieten van een mooie buitenlandse documentaire of film. In het Nederlands is op die manier vrijwel alles onverstaanbaar.

Er is werkelijk geen enkel besef van de geestelijke diepgang en gevoeligheid van mensen die stilte en echtheid behoeven. Telkens opnieuw weggezet te worden als zeurende klager en erger, geeft dan ook meer blijk van het onbegrip van de onwetende meerderheid, die slechts luidruchtig kan aangeven “er geen last van te hebben”. Nou, fijn voor jullie hoor.Ik zou graag op de hoogte blijven, maar tot die nephoogte verlaag ik me echt niet!