Klinkers en Medeklinkers
Er is iets dat me van het hart moet. De wereld zit vol met klinkers en medeklinkers, zoals ik ze maar ben gaan noemen: mensen die een spoor van luidruchtigheid verspreiden en daarmee de toon zetten voor hordes meelopers en na-apers; de medeklinkers.
Bijvoorbeeld: ik zoek een speciale film of documentaire uit in mijn eigen tv-gids (of via de krant of op internet) die precies aangeeft op welke zender van welke omroep en van hoe laat tot hoe laat ik moet kijken of opnemen. De informatievoorziening is eindeloos en gedetailleerd. Ik verheug me erop, anders zou ik niet kijken. Na ongeveer tien minuten PATS BOEM, middenin een scène, reclame! En niet zo zuinig ook. De reclame zelf is ook totaal versnipperd en de boodschap meestal volslagen onbegrijpelijk. Als de film dan eindelijk weer begint verschijnt er over de hele bovenkant (en soms ook langs de zijkant), bewegende informatie over wat er op allerlei andere zenders nu en morgen en over zoveel dagen te zien valt. Buis-luis wordt het blijkbaar genoemd. Ik vind het meer scherm-gekerm, of tv-diarree.
Wie zijn de idioten die daar daadwerkelijk over nagedacht hebben en hoe is dat hele proces
in zijn werk gegaan? Met wie hebben ze overlegd, wat voor bijeenkomsten hebben ze beraamd en
hoeveel vergaderingen zijn er nodig geweest voordat er besloten is al die akelige ziektekiemen te
verspreiden om er, neem ik aan, succesvol mee te kunnen zijn?
Wie heeft het uiteindelijke oordeel
geveld en fiat gegeven de samenleving zo diepgaand te mogen infecteren?
Wie klonk er zo voor het eerst en wie zijn er mee gaan klinken, zoals de ergerlijke “voice-over”
uitvinding. Wie lenen zich er allemaal voor om met bespottelijke opgefokte stemmen hoogst
onaangenaam bijdehandte en afzeikteksten in te spreken?
Hebben wij onderhand niet het recht op kennismaking met deze beroepsgroep die ons, kijk/luisteraars dagelijks op zo’n minachtende wijze bejegent? Ze moeten eens uit hun anonieme schuilplaatsen tevoorschijn komen om hun identiteit prijs te geven. Dat geldt dus ook en vooral voor al die arrogante radio en tv-regisseurs die, willens en wetens, uiterst irritante deuntjes en gedreun door het gesproken woord heen laten klinken en onbegrijpelijke keuzes van muziek volkomen onzinnig laten meeklinken bij duizeligmakende beelden.
Ik roep u bij deze op: laat uw ware gezicht eens zien. Kom tegenover me zitten en leg het me uit. Verklaar aan mij wat het is dat u wilt. Ik zal oprecht aandachtig luisteren. Maar als u uitgesproken bent is de beurt aan mij. Zonder onderbreking, zonder tegensputteren en net zolang als nodig is, zal ik vertellen wat u mij en vele honderdduizenden anderen op dagelijkse basis aandoet. Dan kan ik u eindelijk eens recht in de ogen kijken en duidelijk maken hoe diep gekwetst ik me voel over het feit dat ik niet voor vol word aangezien. Dat ik word toegesproken alsof ik een randdebiel ben met het I.Q van een strontvlieg. Hoe ik telkens weer gestoord word in mijn eigen fantasievolle belevingswereld. Hoe ik keer op keer schrik van zoveel beeld- en geluidsgeweld. Dat ik me geschoffeerd voel en ook opgelicht, omdat ik betaal om te kunnen kijken en luisteren, maar alleen maar bagger krijg voorgeschoteld.
Het verwoestende virus blijft maar rondwaren en is inmiddels resistent geworden. Tijd dus voor meer rigoreuze tegenaanvallen om de muziekte uitgeroeid te krijgen, dunkt me!?
