Agressief
De tijd van dorpsfeesten is weer overal losgebarsten.
Wellicht begrijpt u de link met de titel van deze column niet. Ik leg het u gaarne uit.
Om de twee jaar heeft een dorp drie dagen feest. Deze traditie verloopt in de moderne vorm volgens
een treurig voorspelbaar stramien: vlaggetjes aan de huizen, hoe vreselijk lelijk en origineel, ”thema-palen”
langs de straten, die, gezien de advertenties “aangeboden” van zulks, door de gehele provincie rouleren,
waarop tuinen worden volgezet met bizarre levensgrote poppen en andere zaken die dat moeten uitbeelden.
Ik snap echt helemaal niets van dat soort kinderachtige gedrag en in deze volwassen vorm vind ik
het zelfs behoorlijk eng.
Een nabijgelegen dorp, 3,5 km verderop, is nu aan de beurt met thema “Piraten”.
Met hun versierde tractoren met aanhangwagens en zelf bizar uitgedost, rijden ze apetrots door de
buurtdorpen met KEIHARDE “piratenmuzeik” aan, onderwijl luid toeterend en knallend met idiote geluiden
van sirenes en vuurwerk. Bij mensen die ze eens lekker willen treiteren, blijven ze extra lang voor de deur
staan, waarbij de volumeknop de pijngrens te boven gaat. Niet alleen eng dus, maar zo massaal en in
beschonken toestand ook nog eens heel bedreigend. Schapen en paarden in het weiland slaan totaal in
paniek op de vlucht tot zover als dat kan: tot de eerste de beste greppel. Straalbezopen kan het ze
blijkbaar niet wreed genoeg zijn. De laatste avond is er dan natuurlijk nog een groot tentfeest met nog hardere
pokkenherrie tot diep in de nacht. Twee nachten heb ik daardoor inmiddels niet kunnen slapen.
Kunt u nagaan hoe het klinkt als het slotfeest plaatsvindt op het sportveldje in mijn dorp, dat hemelsbreed
op zo’n honderd meter ligt. Dan moeten we écht vluchten.
Omdat ik niet telkens zomaar weg kan en ook niet altijd weet heb van de diverse evenementen die
geluidsoverlast gaan geven, doe ik mijn beklag over de slapeloze nachten en de gevolgen die dat voor
mijn gezondheid heeft, middels nette, maar niet mis te verstane brieven aan de gemeente en de politie.
Ze hebben het beiden “in goede orde ontvangen en sturen het door naar…” PUNT. Toen ik later een
agente telefonisch over iets anders sprak en dit ter sprake kwam, gaf ze me fijntjes te kennen dat ik
wel moest begrijpen dat er toch een heleboel mensen erg genieten van die muziekfeesten…
Zo, die bevestiging hebben we ook weer binnen. De politie is er niet om ons te beschermen,
maar om de jeugd alle ruimte te geven de beest uit te hangen. Wel erg dat ze hun handen vol hebben
aan alle gevolgen van die feesten, door vernielingen, ongelukken, vechtpartijen. En het is ook wel
alarmerend hoeveel drank en andere oorverdovende drugs de jeugd gebruikt en dat ze zo jong al
gehoorbeschadiging oplopen. Dat de samenleving verruwt en verloedert levert slechts een populaire
term op: ”verhuftering”.
Hoe blijf je als normaal beschaafd mens in vredesnaam nog overeind in zo’n treurig stemmend
werkverschaffingsproject waar men elkaar slechts bezig houdt? Waag het vooral niet om de problematiek
haarfijn bloot te leggen en dan ook nog met SIMPELE en GOEDKOPE oplossingen te komen, want dan
heeft men natuurlijk niets meer te doen. Stel je voor! Één nacht de herrie moeten verstouwen en niet
kunnen slapen, betekent voor mij twee dagen ziek zijn. Vermenigvuldig dat dus maar met tienduizenden
overal in den lande en leg me dan nog eens uit hoe het zit met “goed voor de economie
en werkgelegenheid”.