Defensief

Defensief is het tegenovergestelde van agressief en bedoelt iets te verdedigen dat aangevallen wordt. Het is even onbegrijpelijk als zinloos dat een schitterend natuurgebied als de Waddenzee halverwege 2009 pas door UNESCO is uitgeroepen tot Werelderfgoed: daarmee krijgt het wereldwijde erkenning voor het belang van het wad voor onze planeet. Maar, het biedt geen extra garanties voor bescherming in formeel juridische zin. Wat hebben de miljoenen trekvogels eraan als de natuurlijke schoonheid en de unieke stilte van hun onmisbare voedselgebied evengoed dagelijks wreed verstoord worden door een nietsontziende hoeveelheid luid bulderende en smerige straaljagers? Wie staat dit nog altijd toe en waar is die status dan eigenlijk op gebaseerd? Wat voor zin heeft dat?

Voor een normaal gezond volwassen mens is de geluidsoverlast al dermate erg dat hij er ziek van wordt, dus hoe erg moet het zijn voor onze kinderen met hun nog overgevoelige oren. En wat te denken van zieken, ouderen, mensen die overdag moeten slapen, of -oh schrikbeeld!- als je stervende bent. Als een mensenleven helemaal niets meer waard is, neemt het lawaai alleen maar toe. Luister en huiver. Ik moest vluchten voor de idiotie van een dorpsfeest en kwam gesloopt terug. Bijkomen was nauwelijks mogelijk want de F16’s vlogen ons meteen alweer om de oren, tezamen met bulderende landbouwmachines, klussende, maaizieke en kettingzagende buren die mij mijn helende tuin uit en naar binnen dirigeerden met ramen en deuren dicht. Echt fijn, als de heerlijke zomerse temperaturen eindelijk ook het hoge noorden hebben bereikt.

Defensie; de naamkeuze zegt alles over de defensieve houding die ze ons bezorgt. Ik zie het “gelukkig” nog wel eens gebeuren dat een kind spontaan de handjes over de oren legt als het schrikt van plotseling lawaai en daarbij angstig om zich heen kijkt voor steun en bescherming. “Gelukkig” zeg ik natuurlijk niet omdat me dat plezier doet. Integendeel. Ik vind het zelfs ronduit crimineel om onze kinderen op te laten groeien in de ergste, want sluipende, vorm van mishandeling die lawaai is. Voorafgaand is er een lange periode waarin het kind de handjes nog niet zelf voor de oren kan houden. Daarmee is het volkomen onbeschermd overgeleverd aan de luidruchtige omgeving waarin het moet opgroeien, waarbij per direct geleerd wordt dat lawaai blijkbaar normaal is want niemand neemt er nog aanstoot aan.

Als we op dezelfde onnadenkende voet doorgaan met het uitstorten van alle huidige geluidsvervuiling, dan is er binnenkort geen kind meer die ons nog laat zien hoe ernstig de gevoelige oren worden mishandeld. Dove kinderen moeten het van oogcontact hebben. Dan zal het huidige straatbeeld ook verleden tijd zijn: dat van ingelijfd en aangelijnd. Tijdens mijn vlucht bezag ik schaamtevol de ten prooi gevallen mens: volkomen daas, overal etend en drinkend, op koopjesjacht in de walgelijke overdaad aan zinloze winkels vol schreeuwerige lelijkheid, de oren opgevuld met luidsprekertjes, aangesloten op kijk- en luisterapparaten, die met een typische stand van de handen worden gekoesterd en bediend met holle blik.Vooral niets om je heen waarnemen, laat staan de medemens direct aankijken en contact maken.

Dat wordt nog wat als we massaal doventaal moeten gaan leren.
Kijk dan wat ik zeg…!