Offensief

Als lawaai alleen maar toeneemt, ondanks alle mogelijkheden op technisch gebied en de wetenschap dat het veel meer dan alleen maar slecht voor onze gezondheid is, dan moet de conclusie zijn dat we veel beter ons best moeten doen het belang van de stilte onder de aandacht te brengen. Hoe meer mensen de geluidsterreur gaan aanklagen hoe minder eng het wordt een tegengeluid te geven. Wat mij betreft is het: ten aanval!

Er zijn inmiddels twee kampen ontstaan, die allebei de mogelijkheid laten bestaan dat de geluidsterreur op alle fronten erger wordt. Het ene kamp bestaat uit degenen die zichzelf in meer of mindere mate schuldig maken aan geluidsoverlast, waarbij degene die er last van heeft en de moed heeft er wat van te zeggen, ook nog wordt veroordeeld op zijn uiterst sociale gedrag. Het andere kamp stelt dat de klager zelf verantwoordelijk is voor het feit dat hij last heeft van lawaai en draagt allerlei adviezen en manieren aan om de in feite zeer normale houding zodanig te veranderen dat hij geen last meer heeft. Ruim baan dus nog steeds voor de takkenherrie en zijn veroorzakers.

Ergo: de ernst van de status quo en de gevolgen van alle vormen van lawaaioverlast voor ons leefklimaat, kunnen op deze wijze niet werkelijk tot ons doordringen. De hypocrisie zit zo diep ingebakken dat het zelfs lijkt of ik iets heel raars aan het bevechten ben, terwijl niemand zich meer afvraagt wat de normale gang van zaken ooit was. Lawaai is als een sluipmoordenaar ons dagelijks leven binnengeslopen, waarbij de menselijke maat totaal is zoek geraakt. Hoe verzint iemand het anders om een evenement belastend te laten zijn en daar een vergunning voor te verlenen…? Dat het zover heeft kunnen komen is het gevolg van het niet op tijd protesteren en adequate maatregelen eisen tegen het overschrijden van de fatsoensgrenzen. Die grenzen worden telkens meer opgerekt en onze gezondheid lijdt zeer ernstige schade.

Hoog tijd dus daar paal en perk aan te stellen, want ik kan me niet voorstellen dat er juridisch gezien geen mogelijkheden zijn deze misdadige (gemeentelijke) praktijken met succes aan te vechten!
We moeten massaal tegengas geven al was het alleen maar om de moedige enkelingen van het moment zoveel mogelijk te steunen.
Het is van groot belang dat we unaniem van ons laten horen in de diverse media wanneer er aanleiding toe is. Op allerlei artikelen kun je tegenwoordig gemakkelijk reageren en dat hoeft helemaal niet veel tijd te kosten en ik kan u verzekeren dat het ook nog bevrijdend werkt als u uw leedverhaal daar neerlegt waar het thuishoort. Iedere rimpeling is er één en de gestage drup holt de steen uit.

Een stem aan de stilte is een stem voor uzelf en daarmee voor ons allemaal. Voor alles wat ademt en leeft. Dat zijn we aan het leven verplicht. Als we ons gesteund weten door elkaar, krijgen we vanzelf vleugels en kunnen we ons tot grote hoogte verheffen. Zoals Ghandi zo prachtig zei: “wees zelf de verandering die je wilt zien in de wereld”!