Zomeren

“Zou het niet een idee zijn om een aantal van die krimpgemeenten te bestempelen als 'stiltegemeenten' en daar woongelegenheid te scheppen voor mensen die net als ik zich ongelukkig voelen in hun verherriede woonplaats?” Zo luidt de zeer legitieme vraag van Jolande uit Breda in een ingezonden brief op onze website.

Ik woon in zo’n krimpgemeente en ben al geruime tijd bezig me daar sterk voor te maken. Omdat onze stiltewoonwens mede gerelateerd is aan een gedwongen verhuizing in verband met de sloopgekte van de laatste nog betaalbare huurwoninkjes, zou ik zeggen: een mooie kans om nieuwe woonvormen te realiseren. Men wil zo graag “op de kaart staan” maar doet dat precies op de verkeerde manieren: gebaseerd op het huidige na-aapgedrag en gevoed uit angst de vooral jongere generatie kwijt te raken. Dus, lekker feest- en beestvoorzieningen treffen in zoveel mogelijk dorpen, want dat is blijkbaar wat ze willen.
Dat het relatief stille platteland daarmee bruut beroofd wordt van alle schoonheid die daarmee nog kan bestaan, kan ze echt niets schelen. Mijn strijd voor meer stilte beperkt zich vooralsnog tot het trachten door te dringen in die meervoudig verzadigde vetzuurcultuur van puur op geld beluste denkpatronen.

De persoonlijke leedverhalen van mensen die moeten zien te overleven in die letterlijk totaal bezopen akoestische terreur van een scala aan de meest idiote evenementen zijn echt hartverscheurend en diep triest.
Dan heb je nachtenlang niet kunnen slapen door het gedreun en gebonk van optredens van wel of niet “wereldberoemde” plaatjesdraaiers en muzikanten, en moet je je volkomen geradbraakt door de dagen zien te slepen, die hetzelfde gedreun laten horen en voelen vanaf podium en tent, voor braderie en kermis. Ook voor de kleintjes is gezorgd! Het enige medicijn dat een beetje kan helpen, mits je überhaupt in die gelukkige gelegenheid verkeert, is je toevlucht nemen tot een flinke dosis Moeder Natuur. Maar helaas. Zij is ook al vergeven van de asociale brommer- en quadrijders, die ongestoord, ja zij wel, en met veel lawaaigeweld hun gang kunnen gaan met het vernielen van alles wat op hun pad komt.
En kom je zulks niet tegen dan is er het eeuwige bulderende en brommende gedrein van vliegtuigen boven je hoofd.

Als ik dan ook nog lees dat het CDA, die van de leuze “fatsoen moet je doen”, vindt dat motorcrossers meer uren moeten krijgen om op zandcircuits in bosrijke en heuvelachtige gebieden hun wedstrijdsport(!) te kunnen beoefenen, “om het wildcrossen in de vrije natuur aan banden te leggen”, dan zakt mijn hoop op medewerking voor wat in feite een heel normaal leven zou moeten zijn, naar het nulpunt. Let wel: het gaat om 14.000 actieve crossers, die het nu moeten doen met 73 wedstrijdcircuits! Kamerlid Ger Koopmans zegt dan nog: “Het is goed dat er meer ruimte is voor stilte, maar er is ook behoefte aan plaatsen voor deze mooie en interessante sport". Het aantal slachtoffers van de legaal gemaakte geluidsterreur, dat inwendig schreeuwt om een gezonde, stille leefomgeving is inmiddels zo groot dat daar de grootste eer te behalen valt.

Maar men heeft géén idee. Ik wel. Ze zijn allemaal hartstikke doof, hardhorend en hardleers.