Bang?

Het is in mijn schitterende tuin een waar paradijs voor alle mogelijke soorten dieren. Op klaarlichte dag en van opmerkelijk dichtbij heb ik het langdurige liefdesspel van de schuwe egels zelfs mogen aanschouwen omdat ik hun knorrend gesnoef binnen kon horen. Alleen bij mij natuurlijk, want de rest van de omgeving had het te druk met hun auto-, motor-, gras- en ander machinaal lawaai. Vanuit de lucht uiteraard het eeuwige gedrein en gedreun van vliegtuigen. En dan woon ik echt nog goed hier, als ik de vele noodkreten van zielsverwanten verneem.

Zoals bijvoorbeeld de Harley Davidson Dag in een Brabants dorp, waarover men in de aankondigingstekst negen keer rept van “spektakel”. Het kerkpleintje veranderd in evenemententerrein. Je zal er maar wonen. “Horrornacht” in de bossen van hetzelfde dorp met als bijschrift “Can I play with madness”? Hoe gek kun je zijn! “De week van de Vooruitgang” door heel Nederland, die bol staat van de activiteiten, zoals op de OV-dag “Pimp your halte” en de Autovrije Dag uitermate geschikt om te feesten; Particuliere feestjes zijn niet compleet zonder ballonnen, waarbij de Thaise wensballon zelfs de brandweer een doorn in het oog is: brandgevaarlijk , risicovol voor flora en fauna en onnodig belastend voor de afvalberg. Disco- en andere feesten worden, om het vooral niet te hoeven missen, aangeduid met laserlicht! En dit is slechts een hele kleine greep uit ons bizarre en kwalijke vermaakcircuit.

Duurzaam, groen, klimaatneutraal…het zijn nu al uitgeholde nietszeggende kreten. De zogenaamde zorg voor ons leefklimaat wordt op dezelfde manier aangepakt als het verwoesten ervan gebeurt. En als puntje bij paaltje komt wijst men liever naar de ander om de eigen verantwoordelijkheid te ontlopen. Tegenstrijdigheid is het gevolg dat weer resulteert in apathie en lethargie enerzijds en veel frustratie en woede anderzijds. Zo gaat alles van waarde naar de knoppen.
De schitterende documentaire over de laatste 15 jaar strijd van de sinds de jaren 70 biologisch-dynamisch boerende familie Kok in Hoogland voor het behoud van hun uiterst gezonde manier van leven en werken in harmonie met hun land en de dieren, maakt dat proces hartverscheurend duidelijk. Wat mij betreft verplicht lesmateriaal voor iedereen: op scholen, in bedrijven en vooral ons doodzieke politieke machtsbolwerk.

Andere lichtende voorbeelden die op hoger en veel gevaarlijker niveau de walgelijke praktijken van de overheid aan de kaak durven stellen zijn, verrassend genoeg, totaal niet bang. Dat blijkt een bewuste keuze te zijn die de strijdbaarheid alleen nog maar meer vergroot. Wat vaak gezien wordt als halsstarrig volhouden van idealistische onmogelijkheden, is in wezen het zeer alert voor ogen houden van de eigen missie, die wordt ingegeven door het hogere doel dat het impliceert: het verbeteren van de wereld en die begint nog steeds bij ons zelf. Dat zal anderen dan ook weer inspireren en aanzetten tot eigen inzet. Het is het verschil tussen korte- en langetermijnvisie, eigen en algemeen belang. Hypocriet handelen dat is ontstaan uit verstarde oude denkpatronen zullen nooit oplossingen kunnen bieden voor een nieuwe manier van samenleven, die vooral gebaseerd moet zijn op zorgzame vriendelijkheid. Daar zijn echt geen geldverslindende onderzoeken voor nodig.

Het is heel simpel en niks om bang voor te zijn: “Wie goed doet, goed ontmoet.”