Zonder Zorg - deel 3
Het niet aflatende spel “burgers bedotten” door onze gemeentelijke ambtenaren vindt alleen maar plaats om de eigen werkplek veilig te blijven stellen. Het is echt niet zo dat onze bestuurders er baat bij hebben om onafhankelijke vrij denkende geesten te creëren die ook nog eens hartstikke gezond zijn. Dan kunnen ze met zijn allen wel naar huis gaan. Er gaat een heleboel duivels denkwerk vooraf aan het expres moeilijk maken en zelfs laten stagneren van zaken die in wezen heel gemakkelijk, werkelijk duurzaam en uiterst goedkoop zouden kunnen zijn, maar daar valt niets aan te verdienen. Zo deed een leger aan “managers” hun intrede en ontstond er een opmars van nieuwe termen voor oude banen. Werksters en schoonmakers werden ineens interieurverzorgers en, hoewel eufemistisch, het is nog wel een Nederlandse omschrijving. Liever wilden deze ontregelende blaaskaken alles in het belangrijker klinkende Engels omzetten. Een feestje is daarmee een “event” geworden en ordinaire kinderen moeten “kids” heten, om er maar een paar te noemen. Het zuipuurtje in de kroeg heette algauw “happy-hour” en de bekende verkleinwoordjes als biertje borreltje, hapje drankje, tijdens een feestje met een bandje, hullen de ernst van het drankgebruik en de evidente geluidsoverlast heel slinks in verslavende nevelen. Wie maalt erom!
Op dezelfde dag dat een wethouder in Rotterdam een herriemeter wil inzetten als aanvullend middel om de ernstige gevallen van geluidsoverlast met buren aan te gaan pakken ~dat heet toch al -tig jaar gewoon decibelmeter?~ lees ik dat Leeuwarden twee extra lawaaidagen mag voeren bij grote evenementen en zie ik een filmpje over “carnaval” ergens in Brabant. Ik kan mijn ogen en oren allang niet meer geloven over zoveel hypocriete ziekmakende en zelfs criminaliserende bedenksels van egotrippende stumpers die overbetaald hun wansmaak mogen etaleren van onze centen. Natuurlijk komen er meer klachten vanwege overlast, maar daarmee is men weer lekker van “werk” ~lees: schuiven met rapporten en papieren~ verzekerd. En het volk krijgt zijn brood en spelen. Zolang ze maar kunnen vreten, zuipen en blčren morren ze niet. Zelfs om te hangen heeft men een aangewezen plek nodig!
Alles wat aan de ene kant zogenaamd aan de kaak wordt gesteld, wordt aan de andere
kant net zo hard om zeep geholpen. Om het teveel aan verlichting ’s avonds en ’s nachts
onder de aandacht te brengen werd de “Nacht van de Nacht” bedacht, maar men organiseert
daarvoor wel overal in den lande activiteiten waar mensen naartoe gaan ~uiteraard met de
auto~ die bergen energie en stroom kosten en dat moet natuurlijk gepaard gaan met alweer
teveel drank en hoe kan het uitblijven…
die eeuwige “muzikale omlijsting”: het geijkte
eufemisme voor heel veel lawaai. Hoezo milieubesparend bezig zijn? Hoezo donkere nacht,
stille nacht? Aan omwonenden (en de dieren!) is natuurlijk weer niet gedacht. Voor hen is
het zoals altijd weer slikken of stikken. Slapeloze nacht nummer zoveel en op de dag tot
weinig meer in staat. Waar blijft toch de algehele verontwaardiging? Waarom dulden we
dag en nacht al die heibel en herrie over ons heen en nemen we niet de moeite de
verantwoordelijken met bergen brieven te bestoken? Net zo lang tot zíj er allemaal
doodziek van worden. Het gaat tenslotte om een erkende zaak van de volksgezondheid,
dus me dunkt. Genoeg is toch zeker allang teveel? De verslaggever van “Beat the Heat”(!)
over de klimaattop in Kopenhagen vertelde ”…er is van alles te doen en te zien en er
wordt flink muziek gemaakt, want ook dat is duurzaam…”
Ja hoor! Díe klimaatverandering komt nog steeds in geen enkel brein op.
