Vrijheid
“Vrijheid is een geesteshouding, geen vrijgeleide”, is een prachtige
uitspraak van Krishnamurti, de grote spirituele denker, die ondanks zijn
expliciete wens geen volgelingen te willen hebben, wel een trouw gehoor
vond. Hij maakte duidelijk dat “hij die een ander volgt, ophoudt de
waarheid te volgen” waarmee hij stelselmatig afstand nam van zijn wereld
leraar-schap, dat hij niet tot een beweging institutionaliseerde.
Het toch gerenommeerde comité 5 mei vraagt op haar website “Wat is er
nodig voor vrijheid?” Met korte filmpjes “5 voor 5” tonen (jonge) makers
hun visie. Neemt u er alstublieft kennis van op www.bevrijdingsfestivals.nl
maar wees gewaarschuwd!
Tanks en geluidsversterkers: het is precies dezelfde
energie: Pijnlijk, vernietigend, dodelijk en vooral heel erg beangstigend.
De volumeknop is overduidelijk het nieuwe massa-vernietigingswapen. Ik las
dat sinds 1980 de vrijheidsfestivals zijn opgekomen. Eerst alleen nog in een
paar grote steden, maar sinds 1994 in iedere provincie. Sindsdien is er geen
houden meer aan. Hoe meer er in de afgelopen 65 jaar bekend is geworden
over de Tweede Wereldoorlog, hoe vreemder de feiten en daarmee de gevolgen
blijken te zijn, nu veel in een ander licht is komen te staan. In de
TV-uitzending van de NOS op Bevrijdingsdag brachten uitleg in woord en beeld
over het hoe en waarom mij een ongekende hoeveelheid onbekende informatie
en ik was wisselend verbaasd, geschokt, verbijsterd en verrast.
“Kennis is macht”, is de kreet, een cliché maar al te waar.
Het sleutelwoord: EDUCATIE. En daar zit hem nu juist de crux, want het blijkt
steeds meer dat de mens niet leren wil. Liever de status quo, hoe ziek ook,
handhaven dan het onbekende toelaten voor verandering.
Dat levert bizarre
staaltjes van om de hete brij heen dansen op. Zoals “Voetbal ontsnappings-weken”:
een aanbieding met fikse kortingen van De Wandelmaat, een organisatie voor stilte
en kloosterwandelingen. Alsof er zo en tegen betaling een oplossing is voor
het geluidsgeweld. Van de week kocht ik Beatrix-postzegels. Of ik er een gratis
oranjetoeter bij wilde? Je zou er toch de Koningin voor gaan aanschrijven?
Iemand vroeg om raad wat te doen aan die lieden die daarmee de leefomgeving
verzieken. Ik opperde afpakken en stante pede vernielen. Of andere zintuigen
eens flink aanpakken: met een spiegeltje de bruut in de ogen schijnen, schijnt
goed te werken, al is daar wel zon voor nodig.
Voor de horeca zijn er
“strenge”(?) regels wat betreft het voeren van beeldschermen in de openbare
ruimte (!), maar voor particulieren knijpt men graag een oogje dicht als
bewoners gezamenlijk het W.K willen kijken. Je zal als voetbalhater maar
tussen zo’n mallotige oranje kudde wonen, waar man en huis afzichtelijk
opgetuigd zijn en de oranjetoeters en -megafoons zich op gekmakend
luidruchtige wijze onontkoombaar aan je opdringen.
Wie hoor je in al die georganiseerde gekte nog over de echte alles
en iedereen bedreigende ecologische gevolgen van de vuur- en asspuwende
vulkaan op IJsland en de ongekend grote olieramp voor de zuidkust van
Noord-Amerika? Wie wil dat überhaupt nog weten als er overal en altijd
sport- en andere evenementen bewust worden ingezet, zodat er weer lekker
onbezorgd gezopen en geschreeuwd kan worden? Zelfs de Automatisch Externe
Defibrillatorenapparatuur, opgehangen op strategische plaatsen en daarmee
levensreddend bij ongelukken, worden vernield, beklad en gejat…
Vrijheid bestaat alleen bij de gratie van grenzen. Lawaai schendt
en overschrijdt ze. Moeder Natuur heeft zo haar eigen methodes om tot
het bewustzijn te doordringen. Blijkbaar is het allemaal nog niet erg genoeg…